dinsdag 20 juni 2017

MY COUSIN RACHEL


MY COUSIN RACHEL (2017)
Fox Searchlight Pictures, Free Range Films, Mestiere Cinema
REGIE: Roger Michell
SCENARIO: Roger Michell naar het gelijknamige boek
MET: Rachel Weisz, Sam Chaflin, Holliday Grainger, Poppy Lee Friar, Iain Glen, Andrew Knott, Austin Taylor, Vicki Pepperdine

Deze My Cousin Rachel had zich al een reputatie verworven vooraleer hij in de zalen kwam, en dat vooral door het feit dat er nog steeds heel wat lezers van dit en andere boeken van Daphne du Maurier zijn.
Het geval wil dat deze film wel eens een seksonvriendelijke, moordende heks als hoofdpersonage zou kunnen hebben. Dat valt echter best mee.
Du Maurier gaf in een van haar meesterlijke korte verhalen, dat de titel ‘The Menace’ meekreeg, een omschrijving van wat ‘menace’ voor haar betekende: “in movie language, and especially among women, means a heart-throb, a lover, someone with wide shoulders and no hips.” Als men dit verder interpreteert komt men algauw bij seksuele aantrekkingskracht met een verdraaiing terecht, met iets dat huivering en bedreiging opwekt. Dat is ook wat zij in haar boek dat aan de basis van deze film ligt uit de doeken heeft gedaan. Philip heeft de keuze tussen verliefd worden op de verleidelijke Rachel of haar verdenken van de moord op zijn oom en beschermer. En er is ook de waarschijnlijkheid dat ze zou azen op Philips eigen fortuin. In iedere kop thee die Rachel vriendelijk serveert zou wel eens vergif kunnen zitten, dat denk je wanneer Rachel Weisz weer eens een van haar topprestaties opvoert.
In de eerste verfilming van deze roman speelde Olivia de Havilland de ondoorgrondelijke antiheldin, maar Weisz eigent zich de rol helemaal toe, zodat niemand in de toekomst er nog eens de hand durft naar uitsteken.
In deze nieuwe filmversie heeft regisseur en scenarist Roger Michell (Notting Hill en Le Week-End) zich strikt aan Du Mauriers roman gehouden; neem daarbovenop nog de sublieme vertolkingen van Rachel Weisz (hoe kan het anders!) als Rachel en Sam Claflin (The Pillars of the Earth, The Hunger Games) als Philip, camerawerk van de bovenste plank (behendig tussen buitenopnamen en kaarslicht laverend) met daarnaast een perfecte historische setting, en je zou tegen een meesterwerk aankijken. En toch is dat niet helemaal zo; ‘The Menace’ is niet echt aanwezig, de romantiek die bij Du Maurier soms meer op horror lijkt is er niet, het is teveel een historische romance geworden. Hoewel de romans en korte verhalen van Du Maurier voor mijn part nog heel wat films mogen opleveren.
De 19-eeuwse gedachten rond huwelijk en bezit lijken misschien wat verouderd, maar de visie op moraal, de sociale verwachtingen en vrouwelijke onafhankelijkheid blijven actueel. Het web van My Cousin Rachel is een web van goed en slecht, onschuld en ervaring.

In de zalen: Belgiƫ 13 september
                   Nederland 22 juni

maandag 19 juni 2017

RULE BRITANNIA




In Daphne Du Mauriers laatste roman, geschreven na de Vietnam-oorlog, Rule Britannia (1972), staat een ouder wordende excentrieke actrice centraal, die Du Maurier baseerde op Gertrude Lawrence, Londen- en Broadwayster die optrad in 9 films en die wel eens de titel ‘Hollywood's first maneater’ opgespeld kreeg, en op Gladys Cooper die op haar zesde al fotomodel was en later meer dan zeven decennia op de planken stond (en die van 1913 tot 1972 in meer dan 70 films optrad).
Rule Britannia zou je een voorspelling van de Brexit kunnen noemen. Het boek speelt in een VK dat toetreedt en dan (als gevolg van een referendum) weer de Common Market (de voorloper van de EU waar BrittanniĆ« werkelijk lid van werd in 1973) verlaat. De daaropvolgende chaos, de overmatige stijging van de prijzen en de steeds hogere werkloosheid die automatisch naar sociale onrust leiden, in combinatie met de verzuring van de relatie met Europa, resulteren in een staat van beleg. En dan is het de tijd voor de VS, in de vorm van een ‘Friendly invasion’, wat een nieuwe grootmacht oplevert gekend als de VSVK. Het is tegelijk een weergave van de gevoelens van wrevel die de Engelsen en de bewoners van Cornwall in het bijzonder koesteren tegen de steeds groter wordende invloed van wat ze in de Verenigde Staten cultuur noemen, een land waar 16,4 miljoen mensen denken dat chocomelk van bruine koeien komt; de mensen van Cornwall gaan in het verzet.